Interview Debbie Spaans: “Samen kijken naar hoe iets wél kan, daar krijg ik energie van.”

Wat haar werk zo interessant maakt, is de combinatie van inhoud en mensen. Of ze nu met makelaars aan tafel zit of zich verdiept in complexe risico’s, de vrijheid om haar werk op haar eigen manier in te vullen, geeft haar energie.

In dit interview vertelt Debbie hoe ze haar weg vond in de verzekeringswereld, wat haar werk zo boeiend maakt en waarom ze het liefst werkt met mensen die kijken naar wat wél kan.

“Ik ben eigenlijk helemaal onderaan begonnen. Gewoon met gegevens intikken en zo langzaam verder gegroeid. Het is gewoon zo gelopen. Ik zei ooit, heel kinderachtig, ik wil bij een verzekeringsmaatschappij werken, want dan werk ik in een groot gebouw, haha. Daarvoor heb ik heel lang in een boetiek gewerkt. Die zaak hield op, ik kreeg een zoon en heb een tijdje niet gewerkt. Maar ik heb altijd gezegd, als ik het over de witte was ga hebben op een verjaardag, dan is dat voor mij een teken dat ik weer iets moet gaan doen. En dat moment kwam ook. Toen ben ik terug naar school gegaan en heb ik MBO Commerciële Economie gedaan. Daarna ben ik eigenlijk de verzekeringswereld ingerold, heel laag begonnen, branchediploma’s gehaald en stap voor stap doorgegroeid. En als ik terugkijk: het had zo moeten zijn.”

“Ik werk bij Allianz als branchespecialist Marine met als aandachtsgebied werkmaterieel. In die rol houd ik me bezig met alles wat onder werkmaterieel valt: van tractors op het boerenland tot grote bouwmachines en internationale contracten.

Ik heb onlangs mijn 25-jarig jubileum in de verzekeringswereld gevierd. Ik ben begonnen bij Aegon en heb daar verschillende rollen gehad, van ziektekosten tot lijfrente, auto en uiteindelijk transport. Toen de zakelijke schadeportefeuille van Aegon werd overgenomen, ben ik meegegaan naar Allianz.

Op een gegeven moment kreeg ik de vraag: wil je geen werkmaterieel doen? Mijn eerste reactie was: ‘Joh, meer dan een tractor weet ik niet.’ Maar dat was geen probleem: ‘Dat leren we je wel.’ Want de acceptatie skills had ik al. Ik ben niet bang om te praten en zit makkelijk bij mensen aan tafel. Je moet je gewoon goed inlezen.

Dus dat ben ik gaan doen. En ja, nu zit ik hier. Begonnen als senior acceptant en inmiddels branchespecialist. Wat ik over vijf jaar doe, weet ik niet, haha. Maar ik zit hier goed. Ik vind Allianz een leuk bedrijf en de boventoon is gewoon dat ik het naar mijn zin heb.”

“We verzekeren al het materieel waarmee gewerkt wordt. Dat kan een tractor zijn, maar ook grote bouwmachines zoals een kraan, zowel binnen Europa als wereldwijd.

Dat materieel moet verzekerd zijn op het moment dat er mee gewerkt wordt, maar ook als het stil staat. Je kunt het een beetje vergelijken met een autoverzekering. Je hebt altijd het stuk wettelijke aansprakelijkheid nodig.

Daarnaast heb je bij werkmaterieel het werkrisico. Stel dat een graafmachine tijdens het werk iets raakt, bijvoorbeeld een kabel of leiding, dan kan dat flinke schade veroorzaken. Dat wil je verzekeren.

En dan heb je nog het casco. Dat is de verzekering van de machine zelf. Dus als er brand ontstaat of er schade is aan de machine, dan valt dat daaronder.”

“De vrijheid in mijn werk geeft me veel energie. Je hebt veel ruimte om het zelf in te vullen. Daarnaast vind ik de uitdaging in het laten groeien van de portefeuille, en een goede portefeuille opbouwen. Samen kijken naar hoe iets wél kan, met collega’s of makelaars, daar krijg ik energie van. Als mensen alleen maar denken in wat niet kan, dan werkt dat juist tegen.

En het contact met mensen vind ik leuk. Ik zit veel met makelaars aan tafel en soms mag je mee naar een eindklant. Dan kom je bij bedrijven binnen waar je normaal gesproken niet komt. Je zit daar dan aan tafel en denkt: hoe werkt dit allemaal? Vervolgens krijg je een kijkje in de keuken en ziet hoe het in de praktijk werkt. Soms zie je objecten die op zichzelf al twee tot vier miljoen waard zijn. Dat soort momenten vind ik wel heel gaaf.”

“Je moet het belang van de klant en dat van de verzekeraar bij elkaar brengen. Uiteindelijk wil je dat iedereen tevreden is. En soms moet je ook gewoon nee verkopen, maar dan moet je het wel goed kunnen onderbouwen.”

“Ik denk dat ik nog niet ben waar ik wil zijn. Ik heb nog niet alles gezien van wat de markt te bieden heeft. Je wordt nu wel betrokken bij grote contracten, maar ik denk dat er nog meer is, constructies waar je echt moet puzzelen. Dat lijkt me juist interessant.”

“Ik heb er eigenlijk geen moeite mee om kennis te delen. Ik ben niet zo van: ik weet iets, dus ik houd het voor mezelf. Hoe meer je deelt, hoe minder je uiteindelijk alleen hoeft te doen. Ik praat sowieso graag met mensen in de markt, bijvoorbeeld met experts. Dan vraag je gewoon: wat speelt er, wat zie je gebeuren? Dat is ook een stuk kennis ophalen en weer doorgeven.

Als collega’s vragen hebben, leg ik het natuurlijk uit. Alleen merk ik wel dat ik het al zo lang doe, dat veel dingen automatisme zijn geworden. Dan zie ik iets en weet ik eigenlijk meteen wat ik ermee wil. Maar om dat stap voor stap uit te leggen, dat kost me meer moeite. Dus vragen beantwoorden? Altijd. Maar echt iemand bij de hand nemen en opleiden, dat is niet mijn ding. Mijn spanningsboog is daar gewoon te kort voor, haha.

Wat LinkedIn betreft vind ik het juist wel leuk om daar iets mee te doen. Dan kun je bijvoorbeeld een praktijkvoorbeeld delen of iets wat je tegenkomt in de markt. Maar wel op een manier dat het mag en netjes is. Je kunt niet zomaar alles delen, dus je moet daar bewust mee omgaan.”

“Ik sport vrij regelmatig, ik boks en doe aan pilates, ‘dweilen op de vloer’ noemt mijn man dat dan, haha. Daarnaast ga ik graag met mijn man en vrienden uit eten. Gewoon samen aan tafel zitten, zonder telefoons, dat vind ik gezellig. En ik hou van winkelen. Echt shoppen, niet online, maar de stad in. ‘Shop till you drop’, dat besefte ik me eigenlijk pas in de coronatijd, toen alles dicht was en ik ineens geld overhield. In het weekend doe ik graag leuke dingen, maar vrijdag is voor mij echt een rustmoment. Dan ben ik vaak gewoon moe en plof ik op de bank. Even bijkomen van de week. Verder hou ik van reizen. Dat kan een stedentrip zijn, maar ook gewoon lekker weg. Een beetje een mix van dingen doen, terrasje pakken en genieten.”

“Er speelt altijd wel iets in de markt. Je loopt nu bijvoorbeeld tegen elektrificatie aan, of er zijn ontwikkelingen zoals heistellingen die omvallen.

Maar het kan ook gaan over sectoren waar uitdagingen zitten, zoals de visserij of de agrarische sector met tractors op het boerenland. Onderwerpen genoeg.

Wel altijd op een manier die netjes is. Zoals ik al zei: je kunt niet zomaar alles delen uit de praktijk, dus daar moet je bewust mee omgaan.”